حساسیت و آلرژی نسبت به ایمپلنت دندان ممکن است که یک عارضه عادی به نظر برسد اما در مواردی که حساسیت با ناراحتی و ایجاد التهابات در لثه همراه باشد، نیاز به بررسیهای تخصصی توسط جراح ایمپلنت دندان دارد. حساسیت به ایمپلنت دندان ممکن است دردناک و یا دارای التهاب باشد، این عارضه اغلب با درد شدید و ورم کردن لثه بروز میکند. در برخی افراد هم حساسیت به ایمپلنت دندان جزو عوارض قابل پیش بینی در نظر گرفته میشود. البته اگر به موقع و قبل از آسیب جدی به لثه ها درمان انجام شود، حساسیت به ایمپلنت دندان بیماری نگران کننده ای نیست. در ادامهی این مقاله به برخی از عواملی که منجر به ایجاد حساسیت نسبت به ایمپلنت دندان میشود و راهکارهای درمان آن میپردازیم. با ما همراه باشید…
جهت مشاوره با دکتر امیر ایزدی، متخصص ایمپلنت با مطب تماس بگیرید:
آیا بدن همه افراد به ایمپلنت حساسیت نشان میدهد؟
خیر، بدن همه افراد به ایمپلنت دندان حساسیت نشان نمیدهد و این موضوع نسبتا نادر است. ایمپلنتها اغلب از تیتانیوم یا مواد زیستسازگار ساخته میشوند که اکثریت افراد بدون مشکل آنها را میپذیرند. حساسیت واقعی به تیتانیوم بسیار نادر است و تنها درصد کمی از افراد ممکن است واکنش آلرژیک یا عدم سازگاری داشته باشند. بیشتر مشکلاتی که بعد از کاشت ایمپلنت دیده میشود، به دلیل عفونت، کیفیت نامناسب ایمپلنت، بیماریهای زمینهای یا مراقبت نادرست است، نه حساسیت بدن.
علت حساسیت به ایمپلنت دندان
مهم ترین علت ایجاد حساسیت در دندان ها واکنش های بدن است. دندانها بعد از قرار گرفتن ایمپلنت توسط جراح به خوبی بررسی و معاینه میشوند تا از نظر عفونت و یا حساسیت آزمایش شوند. اگر بهترین متخصص ایمپلنت دندان تشخیص دهد که لثه دچار التهاب شده است با تجویز داروهای خاص این مشکل را کنترل و درمان میکند. ممکن است که حساسیت به ایمپلنت را با عفونت ایمپلنت دندان اشتباه بگیرید اما این عارضه با عفونت تفاوت داشته و باعث التهاب لثه خواهد شد. حساسیت به ایمپلنت دندان ممکن است در اثر استفاده ایمپلنت نامرغوب نیز ایجاد شود، برای پیشگیری از این عارضه بهتر است که از بهترین مارک ایمپلنت دندان استفاده کنید.
سازندگان ایمپلنت های مرغوب، جهت کاهش هرگونه حساسیت جهت ایمپلنت دندان از فلز تیتانیوم استفاده می کنند. تیتانیوم فلزی است که سازگاری زیستی بالایی با بافتهای بدن دارد و احتمال تداخل آن با سیستم بدن و ایجاد عفونت یا حساسیت بسیار کم است. همچنین تیتانیوم به انسجام بافت استخوان کمک مینماید. در اکثر موارد استفاده از فلز تیتانیوم میزان موفقیت درمان ایمپلنت دندان را افزایش میدهد.
با اینکه تیتانیوم فلز امنی برای قرارگیری در بدن است، ممکن است در یک یا چند مورد نادر فرد دچار حساسیت به تیتانیوم شود. حساسیت به ایمپلنت دندان ممکن است باعث عوارضی مانند از دست رفتن استخوان فک، سرکوب سیستم ایمنی و یا سندرم خستگی مزمن شود.
حساسیت به سایر فلزات در ایمپلنت
با وجود اینکه تیتانیوم سازگاری بالایی با سیستم بدن و لثه ها دارد ، توصیه جراحان نیز استفاده از این نوع فلز برای خرید ایو تهیه ایمپلنت است، اگر ایمپلنت دندان دارای مقادیری از فلز های دیگر مانند بریلیم، کبالت، کروم، نیکل، مس، پالادیوم و آهن باشد، احتمال بروز حساسیت در لثه بعد از ایمپلنت دندان بیشتر می شود. به همین منظور جهت پیشگیری از عفونت ایمپلنت دندان و ایجاد حساسیت بهتر است که از ایمپلنت تیتانیوم استفاده شود.
آیا بدن همه افراد به ایمپلنت حساسیت نشان میدهد؟
خیر، بدن همه افراد به ایمپلنت دندان حساسیت نشان نمیدهد و این موضوع نسبتا نادر است. ایمپلنتها اغلب از تیتانیوم یا مواد زیستسازگار ساخته میشوند که اکثریت افراد بدون مشکل آنها را میپذیرند. حساسیت واقعی به تیتانیوم بسیار نادر است و تنها درصد کمی از افراد ممکن است واکنش آلرژیک یا عدم سازگاری داشته باشند. بیشتر مشکلاتی که بعد از کاشت ایمپلنت دیده میشود، به دلیل عفونت، کیفیت نامناسب ایمپلنت، بیماریهای زمینهای یا مراقبت نادرست است، نه حساسیت بدن.
حساسیت به ایمپلنت دندان چه علائمی دارد؟
علائم و نشانه های حساسیت به ایمپلنت دندان مشابه عفونت است ، ممکن است که شما متوجه این عارضه به طور حتم نشوید. به طور کلی ایمپلنت توسط یک لایه هیدروکسی اپاتیت از استخوان فک جدا میشود. بخشی از ایمپلنت که با مخاط دهان در تماس است توسط یک سد گلیکوپروتئینی بزاقی غیرفعال میشود. مخاط دهان در مقابل محرکهای آنتی ژنی نسبت به لایههای محافظتی پوست بسیار مقاومت میباشد بنابراین ممکن است در مراحل اولیه علائم حساسیت نسبت به ایمپلنت دندان مشخص نباشد. اما به طور کلی باید به حالات لثه و علائمی که بروز می دهد توجه نمایید. نشانه های حساسیت به ایمپلنت دندان شامل موارد زیر است:
- تورم لثه و محل قرار گیری پایه ایمپلنت
- بروز زائده پوستی و کهیر
- احساس خارش در پوست یا لثه
- قرمزی پوست و التهاب قرمز در ناحیه اطراف لثه
- التهاب رگهای خونی
- درد و بی قراری دندان
در صورتی که پس از ایمپلنت دندان مبتلا به هرکدام از این علائم شدید در اولین فرصت با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
بیشتر بخوانید: ایمپلنت در دوران بارداری خطرناک است؟
ویدئوهای ایمپلنت دندان دکتر امیر ایزدی، ایمپلنتولوژیست و دندانپزشک زیبایی را مشاهده کنید:
نتیجه ایمپلنت دندان
فیلم جراحی ایمپلنت
پیشگیری از حساسیت به ایمپلنت دندان
برای پیشگیری از حساسیت به ایمپلنت دندان، چند اقدام مهم وجود دارد که میتواند احتمال هر نوع واکنش یا مشکل را به حداقل برساند. پیش از هر چیز، انجام تست آلرژی به فلزات در صورت داشتن سابقه حساسیتهای پوستی یا آلرژیهای شدید میتواند مفید باشد. انتخاب ایمپلنت با کیفیت و استاندارد از جنس تیتانیوم خالص یا در صورت نیاز، ایمپلنت زیرکونیا (کاملا غیر فلزی)، خطر حساسیت را بسیار کاهش میدهد.
همچنین کنترل بیماریهای زمینهای مانند دیابت، پرهیز از سیگار، رعایت کامل بهداشت دهان و دندان، و انجام معاینات منظم بعد از جراحی از مهمترین راههای پیشگیری از واکنشهای التهابی یا عفونت هستند؛ چرا که بسیاری از مشکلاتی که شبیه حساسیت بهنظر میرسند، در واقع ناشی از این عوامل هستند، نه آلرژی واقعی به ایمپلنت.
درمان حساسیت به ایمپلنت
درمان حساسیت به ایمپلنت دندان به نوع و شدت مشکل بستگی دارد، اما اغلب ترکیبی از اقدامات کنترل التهاب، رفع عفونت و در صورت لزوم تعویض ایمپلنت است. در مراحل اولیه، دندانپزشک معمولا با داروهای ضدالتهاب، آنتیبیوتیک و تمیز کردن حرفهای اطراف ایمپلنت تلاش میکند التهاب و علائم را کنترل کند. اگر مشکل ناشی از واکنش آلرژیک واقعی به تیتانیوم باشد (که بسیار نادر است) ممکن است نیاز به برداشتن ایمپلنت و جایگزینی با ایمپلنت زیرکونیا (سرامیکی و کاملا غیر فلزی) وجود داشته باشد.
اصلاح وضعیت لثه، درمان پری ایمپلنت، لیزر درمانی برای کاهش التهاب، و تنظیم مجدد پروتز نیز میتواند به بهبود وضعیت کمک کند. مهمترین نکته این است که مشکل «بهموقع» تشخیص داده شود، چون اگر التهاب طولانیمدت باقی بماند، ممکن است استخوان اطراف ایمپلنت دچار تحلیل شود. در صورت تمایل، میتوانی علائم خود را بگویی تا بگویم بیشتر احتمال آلرژی است یا التهاب/عفونت معمولی.
نتیجه گیری
در نتیجه، حساسیت به ایمپلنت دندان پدیدهای نادر است و بیشتر افراد بدون هیچ واکنش خاصی ایمپلنت را بهخوبی پذیرفته و از آن بهرهمند میشوند. رعایت نکات پیشگیرانه مانند استفاده از ایمپلنتهای باکیفیت، بررسی آلرژی در افراد حساس، کنترل بیماریهای زمینهای و توجه به مراقبتهای بعد از جراحی، نقش مهمی در موفقیت درمان دارد. بیشتر مشکلاتی که پس از ایمپلنت دیده میشود ناشی از عفونت، خطای جراحی یا شرایط سلامت فرد است، نه آلرژی واقعی؛ بنابراین با انتخاب پزشک متخصص و پیگیری صحیح، ایمپلنت یکی از مطمئنترین روشهای جایگزینی دندان محسوب میشود.
